Ja ik leef nog hoor. Na een aantal weken niets van me te hebben laten horen, leef ik nog. En ik zal niet de drukte van het werk als excuus voor het niet schrijven gebruiken dit jaar. Dat kan niet en dat wil ik niet. Dat zou niet eerlijk zijn. Want vergeleken met vorig jaar, is deze zomer peanuts, een makkie, heerlijk genieten gewoon. Het lijkt wel of alles wat mensen te klagen hadden er vorig jaar is uitgegooid, samen met die economische crisis die tot een vulkaan tot uitbarsting kwam, zo kwamen mijn vakantie vierende huurders dat ook. Iedere dwarse scheet werd gemeld. En dit jaar is iedereen in berusting. En aardig voor mij, ooooh wat is iedereen aardig. Ik word verwelkomd met omhelzingen en kussen. Berusting en aardig zijn is fijn, omhelzingen en kussen minder met die hitte maar daar doe ik niets aan. Alles voor de gasten he, als ze maar blij zijn. 

De ergste en vervelendste klacht tot nu toe is van een dame die het zo vervelend vond dat het strand maar half vol lag, en de tent waar ze ging lunchen tussen de middag ook. x93Mens wees blij. Ga lekker liggen op het strand waar je wilt en je hoeft niet op een tafeltje te wachten tussen de middag! Geniet!x94 Dat wilde ik haar wel toeschreeuwen door de telefoon. Maar dat deed ik natuurlijk niet. Ik zei met mijn over vriendelijkste stem tegen haar, en zo economisch mogelijk natuurlijk, en dus schoof ik het af op de economische staat van het land. Wel zo gemakkelijk, gewoon de regering de schuld geven, want wat heeft een half leeg strand nou te maken met de slechte schoonmaak van de villa? Want daar begon het hele gesprek eigenlijk over. En als het half lege strand syndroom het ergste is wat me kan overkomen deze zomer, dan valt het allemaal nog mee. Feit is wel dat het hoog hoog seizoen deze week gaat beginnen. En met al die mensen die zo blij zijn, en al die mensen die nog moeten komen maar waarvan ik hoop dat zij ook zo blij zijn, begin ik het gewoon een beetje eng te vinden.